Scenariusz zajęć matematycznych "W magicznym świecie figur" - dzieci 4 - letnie

 

Scenariusz zajęć dydaktyczno – wychowawczych

Temat zajęć: Zajęcia matematyczne „W magicznym świecie figur”.

Cel główny: dostrzeganie w otoczeniu przedmiotów o różnych kształtach

Cele szczegółowe:

–       kształcenie umiejętności rozpoznawania figur geometrycznych – koła, trójkąta i prostokąta

–       rozpoznawanie ukrytych w otoczeniu wyżej wymienionych figur geometrycznych

–       rozwijanie zmysłu dotyku

–       kształcenie umiejętności słuchania poleceń nauczyciela

–       kształcenie umiejętności reagowania na sygnał dźwiękowy i słowny

 Cele operacyjne

Dziecko:

–       rozpoznaje figury geometryczne  - koło, prostokąt, trójkąt

–       dostrzega w otoczeniu przedmioty o tych kształtach

–       identyfikuje figurę geometryczną z przypisanym mu ćwiczeniem ruchowym

–       uważnie słucha poleceń nauczyciela

–       reaguje na sygnał nauczyciela

Metody pracy (wg M. Kwiatkowskiej):

–       czynne (zadania stawiane dziecku, ćwiczenie, zabawa)

–       słowne (instrukcje i objaśnienia, rozmowa, opowiadanie pochwała)

–       percepcyjne (pokaz i obserwacja)

 Formy pracy:

–       zbiorowa

–       indywidualna

 Środki dydaktyczne: moneta np. 5 zł, talerzyk papierowy okrągły i prostokątny, klocki w kształcie prostokąta i trójkąta, kółko serso, trójkąt (instrument), wycięte z papieru kartoniki w kształcie prostokąta, trójkąta i koła, odtwarzacz CD, dowolny utwór muzyczny w szybkim tempie.

Przebieg

1.     Zabawa na powitanie.

Dzieci trzymając się za rączki śpiewają rymowankę rozpoczynającą zajęcia:

Mądre sówki, mądre sówki (nazwa grupy, którą prowadzimy),

tutaj są, tutaj są.

Wszyscy się lubimy, razem się bawimy,

hejże ho, hejże ho.

 

2.     Magiczny świat figur – zagadki dotykowe.

Dzieci siedzą w kole N. układa na stoliku monetę, talerzyki, klocki w kształcie prostokąta i trójkąta, krążek serso, trójkąt (instrument), wycięte z papieru kartoniki w kształcie koła, prostokąta i trójkąta.

Dzieci kolejno podchodzą do N. zamykają oczy i obrysowują palcem lub dotykają jednego z przedmiotów wskazanych przez N. Następnie otwierają oczy i wskazują kartonik, który przedstawia figurę geometryczną o takim samym kształcie jak obrysowany lub dotykany przedmiot.

 

Po wykonanym zadaniu N. pyta dzieci czy sprawiło coś dzieciom trudność? Co to było? Czy łatwo rozpoznać kształt przedmiotu nie widząc go tylko dotykając?

 

3.     Zabawa ruchowa  Taniec figur.

N. włącza muzykę, dzieci tańczą swobodnie poruszając się na parkiecie. Kiedy N. wyłącza utwór dzieci zwracają się do N. i obserwują jaką figurę geometryczną trzyma w górze – jeśli jest to koło – dzieci „tupią nóżkami”, trójkąt - oznacza „klaskanie”, na widok prostokąta dzieci „kląskają”.